RSS  

تو بگو بهار قشنگه من ميشم بهار تو

 تو بگو بمون منم نميرم از کنار تو

تو بگو منو نميخواي ديگه خسته کردمت

گر چه سخته امّا من دور ميشم از ديار تو

تو بگو سرد هوا منم ميشم خورشيد تو

تو بگو که نا اميدي من ميشم اميد تو

 تو بگو دلم گرفته از همه دورنگيها

 مشکي ميشم مظهر يه رنگي ميشم  واسه تو

تو بگو خدا کنه بارون بياد از آسمون

 به خدا قسم ميگم  گريه کنه براي تو

اگه غمگين بشي از دستم ناراحت بشي             

 ميميرم که تا ابد پاک بشم از خيال تو

  کاش تموم نميشد اين روزا ، اين خاطرها

تو ميموندي واسه من منم ميموندم واسه تو

اين بچه‏های کوچولو چقدر جذاب هستند!

اين کوچولوها رو ببينيد، خيلی زيبا هستند:

آيا می توانيد تصور کنيد چقدر کار برای ساخت اين کوچولوها انجام شده است؟

اينها همه شيرينی هستند! و از ترکيب بادام، سفيده تخم مرغ و شکر درست شده اند.

ghatar.com

کلی با خودم کلنجار رفتم که نه نمی شه تو نمی تونی بری اونجا ولی بعدش تورو دیدم که داشتی با خواهش و التماس می گفتی بیا می گفتی اگر تو نیای من اب می شم می گفتی من حرارت و گرما مو از وجود تو می گیرم اگر تو هم نیای من دیگه هیچ گرمایی ندارم اون وقت می میرم و تو گریه می کنی من نمی خوام گریه ی تورو ببینم منم بهت گفتم اگر تو بیای من دستتو می گیرمو با هم می ریم تا ته ته ته آسمون و به همه ی دوستات نشون می دیم که عشق ما آسمونیه تو هم به من چشمک می زدیو می گفتی من تو آسمونا برات یه خونه ی کوچولو می سازم خودمم میشم روشنایی خونتو نه نورم واست کم میشه نه از بین میره ماه رو هم می ذاریم واسه تزیین خونمون اون وقت همیشه کنارتم تو هم کنارمی.منم به حرفات گوش می دادم و بهت می گفتم پس اون روز کی میاد؟اون روز به روزو سال شماست یا روزو سال ما؟اصلا مگه بین روز و سال ما با روزای شما چقدر فاصلست؟؟ستاره گفت:وقتی به تو فکر می کنم زیاده ولی من که همیشه دارم به تو فکر می کنم پس زیاده خیلی راهه ...بهت گفتم ولی واسه من زود میشه چون قلب من و ستارم فاصله ای با هم ندارن پس تو خیلی زود میای گفت:آره زود زود میام چون دیگه طاقت ندارم منم دستامو دور گردنت حلقه کردمو بلند بلند داد زدم ستاره دوست دارم اونم روشو بر گردوندو بهم مثل همیشه یه چشمک زدوگفت:اگریه شبه دیگه بازم به من فکر کردی بدون من کنارت بودمو داشتم به فکرات جواب می دادم.اون رفت و من فقط نورشو روی صورتم احساس کردم که کم رنگترو کم رنگتر می شد.

تا گل هیچ

 می رفتیم و درختان چه بلند و تماشا چه سیاه
راهی بود از ما تا گل هیچ
مرگی در دامنه ها ابری سر کوه مرغان لب زیست
می خواندیم بی تو دری بودم به برون و نگاهی به کران وصدایی به کویر
می رفتیم خاک از ما می ترسید و زمان بر سر ما می بارید
 خندیدم : ورطه پرید از خواب و نهان آوایی افشاندند
ما خاموش و بیابان نگران و افق یک رشته نگاه
 بنشستم تو چشمن پر دور من دستم پر تنهایی و زمین ها پرخواب
 خوابیدم می گویند : دستی در خوابی گل می چید

سهراب سپهری

 باغ من

آسمانش را گرفته تنگ در آغوش
ابر ، با آن پوستین سرد نمنکش
 باغ بی برگی
 روز و شب تنهاست
با سکوت پک غمنکش
ساز او باران ، سرودش باد
 جامه اش شولای عریانی ست
ور جز اینش جامه ای باید
بافته بس شعله ی زر تا پودش باد
گو برید ، یا نروید ، هر چه در هر کجکه خواهد
 یا نمی خواهد
باغبانو رهگذاری نیست
باغ نومیدان
چشم در راه بهاری نیست
گر ز چشمش پرتو گرمی نمی تابد
ور به رویش برگ لبخندی نمی روید
باغ بی برگی که می گوید که زیبا نیست ؟
داستان از میوه های سر به گردونسای اینک خفته در تابوت
پست خک می گوید
باغ بی برگی
خنده اش خونی ست اشک آمیز
 جاودان بر اسب یال افشان زردش می چمد در آن
پادشاه فصلها ، پاییز

م.امید

دوست دارم نظرتونو در مورد این عکس بدونم؟؟؟ چیزی

ننوشتم تا به پیشنهاد شما متن این پست رو

بنویسم .منتظر نظراتون هستم .

تو را با غیر می بینم و

صدایم در نمی اید

دلم میسوزد و

کاری ز دستم بر نمی اید...

بس که ديوار دلم کوتاه است ..... هر که از کوچه تنهايي ما ميگذرد.....

به هواي هوسي هم که شده .... سرکي ميکشد و ميگذرد....

 آخر يه روز پرينت قلبم رو مي گيرم تا باورت بشه كه با هر نفسم صد بار مي گم دوستت دارم

  دنيا گلي است که گلبرگ هايش خيالي و خارهايش حقيقي است!

 درحساب عشق يک + يک مساوی است با همه چيز و دومنهای يک برابرهیچ. 

عشق چون ميوه است. ممکن است خوب به نظرآيد اما تا وقتی که نرسيده آن را گاز نزن

عشق غلبه خيال بر خرد است

رفته بودم سر حوض

تا ببینم شاید٬عکس تنهایی خود را در آب

 اب در حوض نبود

ماهیان می گفتند:تو اگر در تپش باد خدا را دیدی٬همت کن

و بگو ماهی ها حوضشان بی آب است

۲تا ادم برفی ۲طرفه رود خونه عاشقه همديگه ميشن.از عشق همديگه آب ميشن تا شايد وسط رودخونه به هم برسن *****************************************************

باباش گفت عشق کشکه.اون هم گفتم زندگي آش هست بدون کشک هم مزه نداره
*****************************************************
هيچوقت به چشمات راز دلت رو نگو چون راز نگه نمي دارد و گريه مي كند*****************************************************

 ميدوني چرا کتاب خواندن بهتر از دختربازي؟ 1- وقتي آدم خسته ميشه ميتونه بگذارتش کنار و بره استراحت کنه بعد که دوباره حالش سر جاش اومد بياد از اونجائي که ول کرده بود ادامه بده 2-آدم مجبور نيست تاريخ چاپ همه کتاباش رو يادش بمونه 3-وقتي آدم يک کتاب جديد رو باز ميکنه لازم نيست نگران اين باشه که تا حالا کيا خوندنش
*****************************************************

 وقتي سرت را روي شونه ء کسي ميذاري که دوستش داري بزرگترين ارامش دنيا را در خودت احساس ميکني و وقتي که کسي را که دوستش داري سرش را روي شونهات ميذاره فکر ميکني قويترين موجود عالم هستي

*****************************************************

دوستت ندارم به اندازه ي اقيانوس، . چون يه روز تموم ميشه . دوستت ندارم به اندازي خورشيد، . چون غروب ميكنه . دوستت دارم . به اندازي روت كه هيچوقت كم نميشه

*****************************************************

ژان یل توله : براستی که ابلهان انسانهای خوشبختی هستند ، زیرا که هرگز پی به تنهایی خود نمی برند .

*****************************************************

ژری تایلر: زندگی مانند لبخند ژوکوند است، در نظر اول به روی بیننده تبسّم می کند، امّا اگر در او دقیق شوی می گرید

*****************************************************

ضرب المثل نميدونم كجايي ميگه كه به هيچ كس به جز خودت و خرت اعتماد نكن منم به جز خودم و خودت به هيچ كس اعتماد نميكنم

*****************************************************

سلام به نازنيني كه ديروز عاشقي مان مرا بيش از غرورش دوست داشت و امروز عاشقي كه بالارفتن از صخره ها كمي دشوارتراست غرورش را بيش از من دوست دارد !!!

  از کنارم میگذری

<<جاودان من>>

مدتی است که دلم از این جا ماندن خسته شده است...دربندم با ترس هایی که شاید کودکانه اند.

گاه می اندیشم اگر سرنوشت نام تو را با رفتن نوشت،آرزوی زفتن تو را شاید دلم با ستاره ها می گفت!

چرا که نگاه پر از تردیدت لحظه ای رهایش نمی کند.

گاه زخم هایی هستند...که هیچ گاه رنگ بهبودی را نمی بینند...!
گاه درد هایی هستند که به راستی ..دردند..!

و گاه حتی آنقدر زیادند که دست زمان همنمی تواندپاکشان کند..!

چه زیبا بود روزگار ما...

یاد آن وقت هایی که اگر اشکی بر گونه هایت بود با دستان من پاک می شد...

اگر ترسی بود با هجوم من بیرنگ می شد...!

و من دستان تو را در تمام این سال ها در دست داشتم...اما هنوز هم از تو...لبریز می شوم...!

به یادت هست که چگونه مرا فریفته ی زندگی طنین اندازت می کردی...؟!

من که حالا اسیرم در زندگی که تو به آن پشت کردی...!

به یادت هست خواب های مرا که چگونه با چهره ی زیبای تو دلپذیر می شد؟!

و صدایت که در من دیوانگی را به دنبال داشت...!

شب ،

تنهائی ،

دیروز

       امروز

                فرداها

و گاهگاهی چکیده احساس

                                 تلخ یا شیرین

میان رگهای خشکیده حیات ،

تمام میراث من

       از روزهای با تو بودن است .

 ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دکتر علی شریعتی

چه غم انگیز است عمری گداختن از غم نبودن کسی که تا بود ، از غم نبودن تو می گداخت !!

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

هدیه

دیشب به مهمانی نور رفتیم 

جای شما خالی

همه با سایه های خودشان آمده بودند

سایه هایی کمرنگ

سایه هایی پررنگ

زنبیل ها شانه به شانه هم گره خورده بود

و سایه ها..

کسی میان زنبیل ها گل می کاشت

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

غرور

يک روز گرم، شاخه اي مغرورانه و با تمام قدرت خودش را تکاند و به دنبال آن از برگ هاي ضعيف و کم طاقت جدا شدند و آرام بر روي زمين افتادند.

شاخه چندين بار اين کار را دد منشانه و با غرور خاصي تکرار کرد تا اينکه تمام برگ ها جدا شدند و شاخه از کارش بسيار لذت مي برد.

برگي سبز و درشت و زيبا به انتهاي شاخه محکم چسبيده بود و همچنان در مقابل افتادن مقاومت مي کرد. باغبان تبر به دست داخل باغ در حال گشت و گذار بود و به هر شاخه ي خشکي که مي رسيد آن را از بيخ جدا مي کرد و با خود مي برد. وقي باغبان چشمش به آن شاخه افتاد با ديدن تنها برگ آن از قطع کردنش صرف نظر کرد . بعد از رفتن باغبان مشاجره بين شاخه و برگ بالا گرفت و بالاخره دوباره شاخه مغرورانه و با تمام قدرت چندين و چند بار خوش را تکاند تا اينکه به ناچار برگ با تمام مقاومتي که داشت از شاخه جدا شد و بر روي زمين افتاد باغبان در راه بازگشت وقتي چشمش به آن شاخه افتاد بي درنگ آن شاخه را از بيخ قطع کرد. شاخه بدون آنکه مجال اعتراض داشته باشد بر روي زمين افتاد .

ناگهان صداي برگ جوان را شنيد که مي گفت: اگر چه به خيالت زندگي ناچيزم در دست تو بود ولي همين خيال واهي پرده اي بود بر چشمان واقع نگرت که فراموش کني نشانه ي حياتت من بودم.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

سمانه کجایی می دونی این چند روزی که ازت بی خبرم برام چند سال گذشت؟ من منتظر اومدنتم هر چه زودتر بیا...

                  زهر شیرین             

ترا من زهر شیرین خوانم ای عشق
که نامی خوشتر از اینت ندانم
وگر هر لحظه رنگی تازه گیری
 به غیر از زهر شیرینت نخوانم
تو زهری زهر گرم سینه سوزی
تو ش یرینی که شور هستی از تست
شراب جام خورشیدی که جان را
نشاط از تو غم از تو مستی از تست
به آسانی مرا از من ربودی
درون کوره غم آزمودی
دلت آخر به سرگردانیم سوخت
 نگاهم را به زیبایی گشودی
بسی گفتند دل از عشق برگیر
که نیرمگ است و افسون است و جادوست
ولی ما دل به او بستیم و دیدیم
که او زهر است اما نوشداروست
 چه غم دارم که این زهر تب آلود
 تنم را در جدایی می گدازد
از آن شادم که هنگام درد
غمی شیرین دلم را می نوازد
اگر مرگم به نامردی نگیرد
مرا مهر تو در دل جاودانی است
وگر عمرم به نکامی سراید
ترا دارم که مرگم زندگی است

<<فریدون مشیری>>

چند تا دوستم داری؟همیشه وقتی یکی ازم می پرسید چند تا دوستم داری یه عدد بزرگ می گفتم:ولی وقتی تو ازم پرسیدی چند تا دوستم داری؟گفتم:یکی!!!می دونی چرا؟چون قوی ترین و بزرگ ترین عددیه که می شناسم...دقت کردی که قشنگترین و عزیزترین چیزای دنیا یکین؟ماه یکیه...خورشید یکیه...زمین یکیه...خدا یکیه...مادریکیه...پدر یکیه...تو هم یکی هستی...وسعت عشق من به تو هم یکیه...

اي همه وجود من . اي كسي كه پا گذاشتي رو قلب من . اي كسي كه درو بستي به روي من. درو باز كن دستم مونده لاي در

آن هنگام که خدا را صدا  زدی این گونه باید باور داشته باشی که

 آنچه را که از خدا خواستی در پشت در است و تو می توانی آن را

 برداری

دوست عزیز هدف وسیله را توجیه نمی کند.برای رسیدن به هدفتان سعی و تلاش کنید.اما در عین حال مراقب باشید حق کسی را پایمال نکنید.وقتی به هدف رسیدید خدا را شکر گویید.کسانی که آفتاب را به زندگی دیگران ارزانی می دارند خود نیز از آن بی بهره نم مانند.هیچ گاه بر خودتان سخت نگیریدآنگاه در می یابید آسان گرفتن خود به خود آسانی می آورد. گرچه زندگی با درد و غم همراه سات اما مسیرآن از شادمانی های بسیار می گذرد. اگر دنیای خود را فرو ریخته یافتید تکه های سالم آن را برگیرید و به راهتان ادامه دهید

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پرواز^۱

هر لحظه هر چیزی می تواند دگرگون شود!

باد را بر شانه های خود احساس کن...!

برای یک لحظه تمام جهان می تواند بایستد...!!

گذشته ات را رها کن...!!

آیا این فریاد را می شنوی..؟

آیا آن را درون روحت حس می کنی...؟

آیا می توانی به این اشتیاق اعتماد کنی..

و همه چیز را زیر نظر بگیری...؟

پرواز کن بر فراز جزئی از خودت که می خواهد راهی را پنهان کند...

تو می توانی بدرخشی...

فراموش کن دلایلی را که در زندگی نمی توانستی..

و تلاش را آغاز کن...چون زمان توست..زمان برای پرواز...!!

تمام نگرانی هایت را ...در جایی رها کن...!

رویایی را پیدا کن که می توانی از آن پیروی کنی...

به چیزی برس..زمانی که هیچ چیز باقی نمانده...!

و زمین حس پوکی می کند...!

آیا این فریاد را می شنوی..؟

آیا آن را درون روحت حس می کنی...؟

آیا می توانی به این اشتیاق اعتماد کنی..

و همه چیز را زیر نظر بگیری...؟

پرواز کن بر فراز جزئی از خودت که می خواهد راهی را پنهان کند...

تو می توانی بدرخشی...

فراموش کن دلایلی را که در زندگی نمی توانستی..

و تلاش را آغاز کن...چون زمان توست..زمان برای پرواز...!!

و زمانی که دلتنگی و حس تنهایی می کنی...

و می خواهی فرار کنی...

به خودت اعتماد کن و تسلیم نشو....

تو خودت را بیشتر از هرکسی می شناسی...!!

هر لحظه هر چیزی می تواند دگرگون شود!

باد را بر شانه های خود احساس کن...!

برای یک لحظه تمام جهان می تواند بایستد...!!

گذشته ات را رها کن...!!

پرواز کن بر فراز جزئی از خودت که می خواهد راهی را پنهان کند...

تو می توانی بدرخشی...

و پرواز را آغاز کن...!

فراموش کن دلایلی را که در زندگی نمی توانستی..

و تلاش را آغاز کن...چون زمان توست..زمان برای پرواز...!!

هر لحظه هر چیزی می تواند دگرگون شود!

۱)ترجمه شعر پرواز از هیلاری داف!!

 <<به زبون قشنگه یا به چشم...؟>>

میدونی...بعضی وقتا...زبون به اندازه ی چشم درک نمی کنه...واسه همینه که ...واسه تعریف کردن...کم می آره..و خاموش می شه..!! ولی..چشم...وقتی اوج یه چیزو می بینه...تازه بازتر می شه و می خواد ..بیشتر ببینه...!!! واسه همین خیلی از قشنگی ها رو می شه دید اما نمی شه نوشت...!!! واسه همینه که بعضی از آدما...نمی تونن به طرف مقابلشون بگن..دوست دارم...!!

آسمان آن شب تاریک بود.خیلی خیلی تاریک.ماه پشت ابرهای سنگین زمستان پنهان شده بود.کوچه خلوت و دیوارهای خیسش تنها همدمشان بودند.

صدایی آمد.کسی پای به درون خلوت کوچه گذاشته بود.دیوارسرک کشید. دختری تنها سر در گریبان فرو برده گام بر می داشت.صدای پایش را کوچه می شنید.دخترک ایستاد.شانه هایش از حمل کوله بار خالیش خسته ودستانش یارای تحمل ان همه ترس را نداشت! به آسمان نگریست. خبری از ماه نبود نفس هایش سنگین شده بود! ریه هایش با ترس اشنا نبودند و نمی توانستند آن را استنشاق کنند.

 تنها بود. تنهای تنها!

 باز به آسمان نگاه کرد.گویی منتظر چیزی بود.هیچ وقت به ترس اعتقاد نداشت.تنهایی را نمی فهمید .تاریکی را نمی دید و حالا به یک باره درگیر شده بود. دوروبرش را نگاه کرد.به دنبال چیزی بود.چیزی که ازکودکی نداشت.حس می کرد که ان را اینجا و در خلوت این کوچه عاقبت خواهد یافت! لبریز از التماس بود. آسمان بی ماه را قبول نداشت.

 باز به تاریکی خیره شد.قدمی برداشت.به دیوار نمناک نزدیک شد.چیزی عجیب درون آن تاریکی می دید.چیزی که دیوار و کوچه نمی دیدند.ناگهان برگشت و پشت سرش را نگاه کرد.جنبش چیزی را پشت سرش حس کرد وحشت عاقبت او را به ستوه اورد و صدای هق هق دردناکش سکوت سرد کوچه را شکست !

تکیه بر دیوار شب کرد!به نور نیاز داشت ماه نبود. به یک باره ایستاد.فریادش دل کوچه را لرزاند! نام کسی را برد که تا به حال نبرده بود. کوچه اشک ریخت پا به پای دخترک! به حال تنهایی او و بی تابیش برای وحشتش و برای همه چیز او!

 دخترک هر دو دستش را سوی آسمان گرفت. بی چیزیش را نشان می داد. دیوار صداها و فریادهای دخترک را می شنید. می شنید که دخترک از تنهایی می گوید.از درد و رنج.از جدا بودن و جدا زیستن.از کسی تقا ضایی می کردو در خواستی داشت و از یافتن می گفت.

دخترک دوباره فریاد کشید و هق هقش بلندتر شد!کوچه به حالش دل سوزانید.شب اما خبر داشت.درد دختر را می دانست به یک باره خود را تنها و بی حامی دیدن درد اسانی نبود.این حال دخترک بود.او که فریادش هر لحظه بدتر می شد...گویی که اگر فریاد نمی کشید از ان برزخ رهایی پیدا نمی کرد!

دوباره نامش را برد!باد وزید!سرما را احساس کرد دیگر نه او را رمغی برایش باقی نمانده بودتا به شیون ادامه دهد!روی زمین سردبرهنه نشست!هنوز اشک می ریخت!باد وزید!شب ابرهارا جابه جا کرد! ماه از پشت انها سرک کشیددخترک چشم سرد ماه را دید ایستاد.عاجزانه به ماه چشم دوخت!

فریادی کشید.ماه فهمید که دخترک التماس می کندو از او می خواهدکه نرود و تنهایش نگذارد!ماه صورت خود را به نظاره گذاشت و خود را به دختر نشان داد دخترک هر دو دستش را دراز کرد می خواست ماه را بغل کند!نور می خواست. روشنایی می خواست.

ماه چیزی زمزمه کرد!دخترک ناباورانه به او خیره شد!کوچه هم شنید!و لبخند زد!دیوار شاد شد! شب اما کوله بارش را می بست و ماه هم! به عقب نگاه کرد.داشت می امد!دوباره به دخترک نگاه کرد.منتظر بود.ماه چیزی گفت و همراه شب رفت!

دخترک اما شادمان به راه آسمان چشم داشت و عاقبت آن را دید!خنده ای از سر شادی کرد.

او آمد.بزرگ بود و پرنور.گرم بود و روشن...حرارتش تن شب زده ی دختر را ذوب می کرد!کوچه و دیوار لبخند زدند.دیگر نه تنها بود.نه تاریک و نه پر از وحشت. انچه را می خواست یافته بود!!!!

 دخترک نشست!خورشید را در آغوش داشت.

                                                سمانه...!!

کوچه

 بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم
همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم
شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم
شدم آن عاشق دیوانه که بودم
در نهانخانه جانم گل یاد تو درخشید
باغ صد خاطره خندید
عطر صد خاطره پیچید
 یادم آمد که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم
پر گشودیم و درآن خلوت دلخواسته گشتیم
 ساعتی بر لب آن جوی نشستیم
تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت
من همه محو تماشای نگاهت
آسمان صاف و شب آرام
بخت خندان و زمان رام
خوشه ماه فرو ریخته در آب
شاخه ها دست بر آورده به مهتاب
شب و صحرا و گل و سنگ
 همه دل داده به آواز شباهنگ
یادم اید تو به من گفتی از این عشق حذر کن
لحظه ای چند بر این آب نظر کن
آب ایینه عشق گذران است
تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است
باش فردا که دلت با دگران است
تا فراموش کنی چندی از این شهر سفر کن
با تو گفتم حذر از عشق ؟ ندانم
سفر از پیش تو ؟ هرگز نتوانم
روز اول که دل من به تمنای تو پر زد
چون کبوتر لب بام تو نشستم
 تو به من سنگ زدی من نه رمیدم نه گسستم
بازگفتم که تو صیادی و من آهوی دشتم
تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم
حذر از عشق ندانم
سفر از پیش تو هرگز نتوانم نتوانم
اشکی از شاخه فرو ریخت
مرغ شب ناله تلخی زد و بگریخت
اشک در چشم تو لرزید
ماه بر عشق تو خندید
یادم اید که دگر از تو جوابی نشنیدم
پای دردامن اندوه کشیدم
نگسستم نرمیدم
رفت در ظلمت غم آن شب و شبهای دگر هم
نه گرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم
 نه کنی دیگر از آن کوچه گذر هم
بی تو اما به چه حالی من از آن کوچه گذشتم

<<فریدون مشیری>>

مي توان به پرده سينما تشبيه كرد.

روي پرده اتفاق ها مختلفي روي مي دهد مردم عاشق مي شوند،

گنج هايي پيدا مي شوند، وسرزمينهاي دوردستي كشف ميشوند.

هر فيلمي كه نمايش داده مي شود،پرده همواره همان است.

اهميتي ندارد اگر اشكها ريخته مي شوند و خونها جاري مي شوند،

زيرا هيچ يك نمي تواند سپيدي پرده را لكه دار كند.

عينآ مثل پرده سينما، خداوند پشت هر رنج و شادماني

   زندگي انسان ها وجود دارد  وقتي فيلم تمام مي شود،

                             مي توانيم آنرا ببينيم.....       

                                                                      مكتوب(پائلو كوئيلييو)

اینم چند تا اس ام اس شاید خوشتون بیاد:

دیروز : از پذیرفتن خانم های بدحجاب معذوریم!!! امروز: از پذیرفتن خانم ها، با  «

شلوار کوتاه معذوریم!!! فردا : خواهشا با شلوار وارد شوید

..................................................................

امیدوارم در این سال جاری پله های ترقی را یکی یکی طی بکشید «

..................................................................

         لحظه ی دیدار    

لحظه ی دیدار نزدیک است
باز من دیوانه ام ، مستم
باز می لرزد ، دلم ، دستم
باز گویی در جهان دیگری هستم
های ! نخراشی به غفلت گونه ام را ، تیغ
 های ، نپریشی صفای زلفکم را ، دست
و آبرویم را نریزی ، دل
ای نخورده مست
لحظه ی دیدار نزدیک است...!

                                  <<اخوان>>

********************************

از شکستن قلب ستارگان است

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

می دونستی اشک گاهی از لبخند با ارزشتره؟چون لبخند رو به هرکسی می تونی هدیه کنی اما اشک رو فقط برای کسی می ریزی که نمی خوای از دستش بدی

تنها میدانم که قلبم تنهاست..

سلام به همه ی اونایی که میان و نظر یادشون نمی ره ما یعنی من و سمانه پیشاپیش عید رو به همه ی شما تبریک می گیم و امیدواریم امسال سالی سرشار از سلامتی٬ موفقیت٬ سربلندی و شادکامی برای همتون باشه و قلب بزرگتون همیشه پر از عشق و محبت...

و اینم یه سلام مخصوص و یه تبریک مخصوص تر برای ستاره ی خودم:

سلام ستاره جونم خوبی؟؟!! ستاره هنوز تو آسمونیو هنوزم دلت هوای زمینو کرده آره؟ ولی من دلم هوای آسمونو کرده که دوباره بیام پیش تو دوباره بیامو با هم مثل قبل دوستاتو بشماریمو تو چشمک زدن باهاشون رقابت کنیو منم تشویقت کنم... اصلا مگه تو خودت به من قول ندادی که وقتی از من دور شدی وقتی رفتی تو آسمون گول چشمک زدنای پیاپی بقیه ستاره هارو نخوری...به همین زودی یادت رفت؟یادته می گفتی من می رم تو رو هم با خودم می برم تو آسمون یه کلبه از ستاره م سازیم ماه هم می شه شاهد عشق پاکمون...یادت میاد؟ستاره...ستاره ی من...راستی سال نو میای پیشم؟اصلا سال نو روی تو می گرده؟یا اینکه ماه انقدر تورو گرفتار خودش کرده که دیگه این چیزا یادت رفته...دیگه اون هدیه ها...اون پرتوهایی که از عشقت توی صورتم می تابوندیو می گفتی می خوام از نور خودم سرشارت کنمو با نورم صورتت رو واضح تر ببینم...ستاره یادته هروقت می خواستم دستتو بگیرم چه آتیشی می دوید زیر پوستم؟بعد تو می خندیدیو منم با خنده ی تو آروم می شدم و دستمو دور گردنت گره می زدم...دستم می سوخت ولی من احساس نمی کردم...صداتو می شنیدم که می گفتی:سال تحویل شد می خوام هدیتو بهت بدم...ستاره...این دفعه نوبت منه که اول بهت هدیه بدم ...مگه نه؟پس هرچه زودتر بیا پیشم ...چون بدون تو هیچم...

نیستیم…

به دنیا می آییم،

عکس یک نفره می گیریم!

بزرگ می شویم،

عکس دو نفره می گیریم!

پیر می شویم،

عکس یک نفره می گیریم…

و بعد

دوباره

 باز نیستیم…

کسی می داند  چرا ؟

عاشقم عاشق بی دل منم!

-کدوم دل؟

همون دل که پر امیده!

-امید کجاست؟!

بر آبه!

ـ کدوم آب؟

-همون آب که از چشم اومد.

ـ دلت چی شد؟!

فنا شد فنای اون چشا شد!

ـ کدوم چشم؟

همون چشم که خواب آوردش!

- کدوم خواب؟

خوابی که ازم فرار کرد!

- کجا رفت؟!

تو رویا!

- رویا کجاست؟!

بر آبه!!

- کدوم آب؟

همون آب که از چشم اومد...همون چشم که غرق خونه...!!

همون خون که از دلم رفت...همون دل که زخمه زخمه...!!

همون زخم که تو صدامه...صدایی که تو گلومه...!!

گلویی که پر ز بغضه...همون بغض که رو لباته...!!

همون لب که سرخه سرخه...سرخی که چون شرابه...!!

شرابی که تو چشاته...همون چشم که مسته مسته...!!!